Taittirīya Upaniṣad · 2.5

विज्ञानं यज्ञं तनुते । कर्माणि तनुतेऽपि च । विज्ञानं देवाः सर्वे । ब्रह्म ज्येष्ठमुपासते । विज्ञानं ब्रह्म चेद्वेद । तस्माच्चेन्न प्रमाद्यति । शरीरे पाप्मनो हित्वा । सर्वान्कामान्समश्नुत इति । तस्यैष एव शारीर आत्मा । यः पूर्वस्य । तस्माद्वा एतस्माद्विज्ञानमयात् । अन्योऽन्तर आत्मानन्दमयः । तेनैष पूर्णः । स वा एष पुरुषविध एव । तस्य पुरुष विधताम् । अन्वयं पुरुषविधः । तस्य प्रियमेव शिरः । मोदो दक्षिणः पक्षः । प्रमोद उत्तरः पक्षः । आनन्द आत्मा । ब्रह्म पुच्छं प्रतिष्ठा । तदप्येष श्लोको भवति ॥

El conocimiento extiende el sacrificio y extiende también las obras. A este conocimiento, como Brahman supremo, lo veneran todos los dioses. Si uno conoce el Brahman como conocimiento y no se descuida de él, deja los males en el cuerpo y goza de todos los deseos. De este [Ātman] es este mismo el Ātman encarnado, el que lo era del anterior. Distinto del que está hecho de conocimiento, y en su interior, hay otro Ātman, hecho de dicha; por este está lleno aquel. Este tiene, en verdad, forma de persona; según la forma de persona de aquel, así tiene forma de persona este. Su cabeza es lo agradable; el gozo, su ala derecha; el deleite, su ala izquierda; la dicha, el cuerpo; el Brahman, la parte inferior, el fundamento. Acerca de ello hay también este verso.^✦