Muṇḍaka Upaniṣad · 3.2

स वेदैतत्परमं ब्रह्म धाम यत्र विश्वं निहितं भाति शुभ्रम् । उपासते पुरुषं ये ह्यकामास्ते शुक्रमेतदतिवर्तन्ति धीराः ॥

Él conoce ese supremo hogar del Brahman, donde está depositado el universo y resplandece, luminoso; los que, sin deseos, veneran a la Persona, ellos, los sabios, traspasan esta simiente.^✦

कामान्यः कामयते मन्यमानः स कामभिर्जायते तत्र तत्र । पर्याप्तकामस्य कृतात्मनस्तु इहैव सर्वे प्रविलीयन्ति कामाः ॥

Quien desea deseos, pensando en ellos, nace por esos deseos aquí y allá; pero para el de deseos colmados, de Sí mismo realizado, aquí mismo se disuelven todos los deseos.

नायमात्मा प्रवचनेन लभ्यो न मेधया न बहुना श्रुतेन । यमेवैष वृणुते तेन लभ्यस्तस्यैष आत्मा विवृणुते तनूं स्वाम् ॥

Este Sí mismo no se obtiene con el discurso, ni con la inteligencia, ni con mucho aprender; solo aquel a quien él elige, por ese es alcanzado; a él este Sí mismo le revela su propia forma.^✦

नायमात्मा बलहीनेन लभ्यो न च प्रमादात्तपसो वाप्यलिङ्गात् । एतैरुपायैर्यतते यस्तु विद्वांस्तस्यैष आत्मा विशते ब्रह्म धाम ॥

Este Sí mismo no se alcanza sin fuerza, ni por descuido, ni por un ardor ascético desprovisto de signo distintivo; pero el sabio que se esfuerza con estos medios, el Sí mismo de ese entra en el hogar del Brahman.^✦

सम्प्राप्यैनमृषयो ज्ञानतृप्ताः कृतात्मानो वीतरागाः प्रशान्ताः । ते सर्वगं सर्वतः प्राप्य धीरा युक्तात्मानः सर्वमेवाविशन्ति ॥

Habiéndolo alcanzado, los videntes, saciados de conocimiento, de Sí mismos realizados, libres de pasión, serenos, esos sabios, tras alcanzar por todas partes al que todo lo penetra, concentrados en sí mismos, entran en el todo.

वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः सन्न्यासयोगाद्यतयः शुद्धसत्त्वाः । ते ब्रह्मलोकेषु परान्तकाले परामृताः परिमुच्यन्ति सर्वे ॥

Los esforzados de fin bien determinado por el conocimiento del Vedānta, de ser purificado por la disciplina de la renuncia, ellos, en los mundos del Brahman, al tiempo del fin supremo, supremamente inmortales, quedan todos liberados.^✦

गताः कलाः पञ्चदश प्रतिष्ठा देवाश्च सर्वे प्रतिदेवतासु । कर्माणि विज्ञानमयश्च आत्मा परेऽव्यये सर्व एकीभवन्ति ॥

Se han ido las quince partes a su fundamento, y todos los dioses a los dioses correspondientes; las obras y el Sí mismo hecho de conocimiento, todos se vuelven uno en lo supremo, imperecedero.^✦

यथा नद्यः स्यन्दमानाः समुद्रेऽस्तं गच्छन्ति नामरूपे विहाय । तथा विद्वान्नामरूपाद्विमुक्तः परात्परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥

Como los ríos que fluyen se desvanecen en el mar, abandonando nombre y forma, así el sabio, liberado de nombre y forma, alcanza a la Persona divina, superior a lo superior.^✦

स यो ह वै तत्परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति नास्याब्रह्मवित्कुले भवति । तरति शोकं तरति पाप्मानं गुहाग्रन्थिभ्यो विमुक्तोऽमृतो भवति ॥

Quien conoce ese Brahman supremo se hace Brahman; en su linaje no nace quien no conoce el Brahman. Cruza la pena, cruza el mal; liberado de los nudos de la cueva, se hace inmortal.

तदेतदृचाभ्युक्तम् — क्रियावन्तः श्रोत्रिया ब्रह्मनिष्ठाः स्वयं जुह्वत एकर्षिं श्रद्धयन्तः । तेषामेवैतां ब्रह्मविद्यां वदेत शिरोव्रतं विधिवद्यैस्तु चीर्णम् ॥

Esto ha sido declarado en una estrofa: «Los activos, versados en la revelación, firmes en el Brahman, que ofrecen por sí mismos al único vidente con fe, a ellos solamente debe enseñarse este conocimiento del Brahman, a quienes han cumplido debidamente el voto de la cabeza».^✦

तदेतत्सत्यमृषिरङ्गिराः पुरोवाच नैतदचीर्णव्रतोऽधीते । नमः परमऋषिभ्यो नमः परमऋषिभ्यः ॥

Esto es lo verdadero; el vidente Aṅgiras lo declaró antiguamente; no lo estudia quien no ha cumplido el voto. Reverencia a los supremos videntes, reverencia a los supremos videntes.