Chāndogya Upaniṣad (libros VI–VIII) · 8.12

मघवन्मर्त्यं वा इदꣳ शरीरमात्तं मृत्युना तदस्यामृतस्याशरीरस्यात्मनोऽधिष्ठानमात्तो वै सशरीरः प्रियाप्रियाभ्यां न वै सशरीरस्य सतः प्रियाप्रिययोरपहतिरस्त्यशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः ॥

«Maghavan, mortal es, en verdad, este cuerpo, tomado por la Muerte. Es el asiento de ese Ātman inmortal e incorpóreo. En verdad, el encarnado está tomado por el placer y el dolor; pues para el encarnado no hay liberación del placer y del dolor. Pero al que es incorpóreo, en verdad, el placer y el dolor no lo tocan.^✦

अशरीरो वायुरभ्रं विद्युत्स्तनयित्नुरशरीराण्येतानि तद्यथैतान्यमुष्मादाकाशात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यन्ते ॥

Incorpóreos son el viento, la nube, el relámpago y el trueno. Así como éstos, al levantarse de aquel espacio y alcanzar la luz suprema, surgen con su propia forma,^✦

एवमेवैष सम्प्रसादोऽस्माच्छरीरात्समुत्थाय परं ज्योतिरुपसम्पद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते स उत्तमपुरुषः स तत्र पर्येति जक्षत्क्रीडन् रममाणः स्त्रीभिर्वा यानैर्वा ज्ञातिभिर्वा नोपजनꣳ स्मरन्निदꣳ शरीरꣳ स यथा प्रयोग्य आचरणे युक्त एवमेवायमस्मिञ्छरीरे प्राणो युक्तः ॥

así también este Sereno, al levantarse de este cuerpo y alcanzar la luz suprema, surge con su propia forma. Es la Persona suprema. Allí se mueve, riendo, jugando, deleitándose con mujeres, con carros o con parientes, sin recordar el cuerpo que le fue añadido. Como un animal de tiro está uncido al carro, así está uncido el aliento vital a este cuerpo.^✦

अथ यत्रैतदाकाशमनुविषण्णं चक्षुः स चाक्षुषः पुरुषो दर्शनाय चक्षुरथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा गन्धाय घ्राणमथ यो वेदेदमभिव्याहराणीति स आत्माभिव्याहाराय वागथ यो वेदेदं शृणवानीति स आत्मा श्रवणाय श्रोत्रम् ॥

Ahora bien, allí donde el espacio [del ojo] se ha hundido en la mirada, allí está la Persona del ojo; el ojo es para ver. Quien sabe: «Quiero oler esto», ése es el Ātman; la nariz es para el olor. Quien sabe: «Quiero decir esto», ése es el Ātman; el habla es para decir. Quien sabe: «Quiero oír esto», ése es el Ātman; el oído es para oír.

अथ यो वेदेदं मन्वानीति स आत्मा मनोऽस्य दैवं चक्षुः स वा एष एतेन दैवेन चक्षुषा मनसैतान्कामान्पश्यन्रमते य एते ब्रह्मलोके ॥

Y quien sabe: «Quiero pensar esto», ése es el Ātman; la mente es su ojo divino. Éste, con ese ojo divino, la mente, contemplando estos deseos que están en el mundo del Brahman, se deleita.^✦

तं वा एतं देवा आत्मानमुपासते तस्मात्तेषाꣳ सर्वेच लोका आत्ताः सर्वे च कामाः स सर्वाꣳश्च लोकानाप्नोति सर्वाꣳश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानातीति ह प्रजापतिरुवाच प्रजापतिरुवाच ॥

A este Ātman lo veneran los dioses. Por eso les pertenecen todos los mundos y todos los deseos. Obtiene todos los mundos y todos los deseos quien, habiendo encontrado ese Ātman, lo conoce plenamente. Así dijo Prajāpati, así dijo Prajāpati.^✦