Chāndogya Upaniṣad (libros VI–VIII) · 6.16

पुरुषꣳ सोम्योत हस्तगृहीतमानयन्त्यपहार्षीत्स्तेयमकार्षीत्परशुमस्मै तपतेति स यदि तस्य कर्ता भवति तत एवानृतमात्मानं कुरुते सोऽनृताभिसन्धोऽनृतेनात्मानमन्तर्धाय परशुं तप्तं प्रतिगृह्णाति स दह्यतेऽथ हन्यते ॥

A un hombre, querido mío, lo traen cogido de la mano: «Ha robado, ha cometido un hurto; caliéntenle el hacha». Si él es el autor de eso, entonces se hace a sí mismo falso; falso en su propósito, cubriéndose con la falsedad, agarra el hacha calentada; se quema, y luego lo matan.^✦

अथ यदि तस्याकर्ता भवति तत एव सत्यमात्मानं कुरुते स सत्याभिसन्धः सत्येनात्मानमन्तर्धाय परशुं तप्तं प्रतिगृह्णाति स न दह्यतेऽथ मुच्यते ॥

Pero si él no es el autor, entonces se hace a sí mismo verdadero; verdadero en su propósito, cubriéndose con la verdad, agarra el hacha calentada; no se quema, y luego es liberado.

स यथा तत्र नादाह्येतैतदात्म्यमिदꣳ सर्वं तत्सत्यꣳ स आत्मा तत्त्वमसि श्वेतकेतो इदि तद्धास्य विजज्ञाविति विजज्ञाविति ॥

Así como allí no se quemaría, [así] todo esto tiene eso por sí mismo; eso es lo verdadero; ese es el Ātman; Eso eres tú, Śvetaketu. Y de él comprendió eso, sí, comprendió, comprendió.^✦