Libro IV, 4 · Que se conceden muchos bienes a los que comulgan con devoción
Quod multa bona præstantur devote communicantibus.
Domine Deus meus, præveni servum tuum in benedictione dulcedinis tuæ, ut ad tuum magnificum Sacramentum digne ac devote merear accedere. Excita cor meum in te, et a gravi torpore exue me. Visita me in salutari tuo ad gustandum in spiritu tuam sauvitatem, quæ in hoc Sacramento tanquam in fonte plenarie latet. Illumina quoque oculos meos ad intuendum tantum mysterium, et ad credendum illud indubitata fide me robora. Est enim operatio tua, non humana potentia: tua sacra institutio, non hominis adinventio. Non enim ad hæc capienda et intelligenda aliquis idoneus per se reperitur, quæ Angelicam etiam subtilitatem transcendunt. Quid ergo ego peccator indignus, terra et cinis, de tam alto secreto Sacramento potero investigare et capere?
Señor Dios mío, adelántate a tu siervo con bendiciones de dulzura, para que merezca acercarme digna y devotamente a tu magnífico Sacramento. Despierta mi corazón hacia ti y despójame de mi pesado letargo. Visítame con tu salvación, para que guste en espíritu tu suavidad, que en este Sacramento está escondida en plenitud como en su fuente. Ilumina también mis ojos para contemplar tan gran misterio, y fortaléceme para creerlo con fe indudable. Porque es obra tuya, no poder humano; institución sagrada tuya, no invención del hombre. Pues nadie se halla por sí mismo capaz de comprender y entender estas cosas, que sobrepasan incluso la agudeza de los ángeles. ¿Qué podré, pues, investigar y comprender yo, pecador indigno, tierra y ceniza, de tan alto y sagrado secreto?✦
Sal 21,4; 106,4; Gn 18,27 («yo, que soy polvo y ceniza»).
Domine, in simplicitate cordis, in bona et firma fide et in tua jussione ad te cum firma spe et reverentia accedo, et vere credo, quia tu præsens es hic in Sacramento Deus et homo. Vis ergo ut te suscipiam et me ipsum tibi in charitate uniam. Unde tuam precor clementiam, et specialem ad hoc imploro mihi donare gratiam, ut totus in te liquefiam, et amore pereffluam, atque de nulla alia consolatione amplius me intromittam. Est enim hoc altissimum et dignissimum Sacramentum, salus animæ et corporis, medicina omnis spiritualis languoris, in quo vitia mea curantur, passiones frænantur, tentationes vincuntur ac minuuntur, gratia major infunditur, virtus accepta augetur, firmatur fides, spes roboratur, et charitas ignescit ac dilatatur.
Señor, con sencillez de corazón, con fe buena y firme y por mandato tuyo, me acerco a ti con firme esperanza y reverencia, y creo verdaderamente que tú estás aquí presente en el Sacramento, Dios y hombre. Quieres, pues, que te reciba y me una a ti en caridad. Por eso suplico tu clemencia e imploro que me concedas para ello una gracia especial, para que me derrita todo en ti y me desborde de amor, y no me entregue ya a ningún otro consuelo. Porque este altísimo y dignísimo Sacramento es salud del alma y del cuerpo, medicina de toda dolencia espiritual: en él se curan mis vicios, se refrenan las pasiones, se vencen y disminuyen las tentaciones, se infunde mayor gracia, se acrecienta la virtud adquirida, se afianza la fe, se robustece la esperanza, y la caridad se enciende y se dilata.
Multa namque bona largitus es, et adhuc sæpius largiris in Sacramento dilectis tuis devote communicantibus, Deus meus susceptor animæ meæ, reparator infirmitatis meæ, et totius dator consolationis internæ. Nam multam ipsis consolationem adversus varias tribulationes infundis, et de imo dejectionis propriæ ad spem tuæ protectionis erigis atque nova quadam gratia eos intus recreas et illustras, ut qui anxii primo, et sine affectione se ante Communionem senserant, postea refecti cibo potuque cælesti, in melius se mutatos inveniant. Quod idcirco cum electis tuis ita dispensanter agis, ut veraciter agnoscant, et patenter experiantur, quam nihil ex semetipsis habeant, et quid bonitatis ac gratiæ ex te consequantur. Quia ex semetipsis frigidi duri ac indevoti, ex te autem ferventes ac devoti et alacres esse merentur. Quis enim ad fontem suavitatis humiliter accedens, non modicum suavitatis inde reportat? Aut quis juxta ignem copiosum stans, non parum caloris inde percipit? Et tu fons es semper plenus et super abundans, ignis semper ardens et nunquam deficiens.
Porque muchos bienes has concedido, y todavía concedes a menudo en el Sacramento, a tus amados que comulgan con devoción, Dios mío, amparo de mi alma, reparador de mi flaqueza y dador de todo consuelo interior. Pues les infundes mucho consuelo contra diversas tribulaciones, los levantas de lo hondo de su abatimiento a la esperanza de tu protección y los recreas e iluminas interiormente con una gracia nueva, de modo que quienes antes de la Comunión se sentían angustiados y sin afecto, después, alimentados con la comida y la bebida celestiales, se hallan cambiados para mejor. Y así lo dispones con tus elegidos para que reconozcan verdaderamente y experimenten a las claras cuán nada tienen de sí mismos y cuánta bondad y gracia reciben de ti. Porque de sí mismos son fríos, duros e indevotos; mas por ti merecen ser fervorosos, devotos y alegres. ¿Quién, en efecto, se acerca humildemente a la fuente de la suavidad y no saca de ella un poco de suavidad? ¿O quién, estando junto a un gran fuego, no recibe de él algo de calor? Y tú eres fuente siempre llena y sobreabundante, fuego siempre ardiente que nunca se apaga.
Unde si mihi non licet haurire de plenitudine fontis, nec usque ad satietatem potare, apponam tamen os meum ad foramen cælestis fistulæ, ut saltem inde guttulam modicam capiam, ad refocillandam sitim meam, ut non penitus exarescam. Et si necdum totus cælestis, et tam ignitus, ut Seraphim et Cherubim esse possum, conabor tamen devotioni insistere et cor meum præparare, ut vel modicam divini incendii flammam ex humili sumtione vivifici Sacramenti conquiram. Quidquid autem mihi deest, bone Jesu, Salvator sanctissime, tu pro me supple benigne ac gratiose, qui omnes ad te gratiose vocare dignatus es, dicens: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos.
Por eso, si no me es dado sacar agua de la plenitud de la fuente ni beber hasta saciarme, pondré al menos mi boca en la abertura del caño celestial, para recoger de allí siquiera una gotita que refresque mi sed, a fin de no secarme del todo. Y si todavía no puedo ser enteramente celestial y tan inflamado como los serafines y querubines, procuraré, no obstante, perseverar en la devoción y preparar mi corazón, para alcanzar siquiera una pequeña llama del incendio divino por la humilde recepción del Sacramento vivificante. Y todo lo que me falta, buen Jesús, Salvador santísimo, súplelo tú por mí con benignidad y bondad, tú que te dignaste llamar a todos a ti, diciendo: «Vengan a mí todos los que están fatigados y agobiados, y yo los aliviaré».✦
Mt 11,28.
Ego quidem laboro in sudore vultus mei, dolore cordis torqueor, peccatis oneror, tentationibus inquietor, multis malis passionibus implicor et premor, et non est qui adjuvet, non est qui liberet et salvum faciat, nisi tu, Domine Deus, Salvator meus, cui committo me et omnia mea, ut me custodias et perducas in vitam æternam. Suscipe me in laudem et gloriam nominis tui, qui Corpus tuum et Sanguinem in cibum et potum mihi parasti; præsta, Domine Deus Salutaris meus, ut cum frequentatione mysterii tui crescat meæ devotionis affectus.
Yo, en verdad, trabajo con el sudor de mi frente, me atormenta el dolor del corazón, me abruman los pecados, me inquietan las tentaciones, me enredan y oprimen muchas malas pasiones, y no hay quien me ayude, no hay quien me libre y me salve, sino tú, Señor Dios, Salvador mío, a quien me encomiendo a mí y todas mis cosas, para que me guardes y me lleves a la vida eterna. Recíbeme para alabanza y gloria de tu nombre, tú que me preparaste tu Cuerpo y tu Sangre como comida y bebida. Concédeme, Señor Dios, Salvador mío, que con la frecuencia de tu misterio crezca el afecto de mi devoción.✦
Gn 3,19; Sal 22,12.
Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.