Tzavaat ha-Rivash · Sección 19
צַוָּאַת הָרִיבָ"שׁ, סִימָן י״ט
ולכל הפחות לדקדק בק"ש הנאמר פעמים בכל יום ויום לאומרה בלי מחשבה זרה ח"ו והוא דבר גדול לאין ערך וסימנך כל הקורא ק"ש מזיקין בדילין וכו' מזיקין היינו המזיקי' שבעולם הן בגופם הן בנפשם.
Y como mínimo, esmerarse en el Shemá, que se dice dos veces cada día, para decirlo sin pensamiento ajeno, Dios no lo quiera; y es algo de valor incalculable. Y tu señal: «Todo el que lee el Shemá, los dañinos se apartan de él», etc. «Dañinos» (mazikín), es decir, los dañadores que hay en el mundo, tanto en su cuerpo como en su alma.
הגם שאי אפשר להתפלל בלי מחשבה זרה ירגיל עצמו בלי מחשבה זרה בתחלה:
Aunque no es posible rezar sin pensamiento ajeno, que se acostumbre al comienzo a [estar] sin pensamiento ajeno.
Fuente del texto original: Texto hebreo (corpus digital de Sefaria, Sefaria-Export): Kéter Shem Tov según «Keter Shem Tov, Zalkevo 1794-5»; Tzavaat ha-Rivash según «Warsaw, 1913»; Maguid Devarav le-Yaakov según «Koretz, 1781»; Tzetel Katán según «Noam Elimelech, Lvov, 1788»; Kedushat Leví según «Munkatch 1939»: dominio público. Tania según la edición de Kehot Publication Society, licencia CC BY-NC (uso no comercial, con atribución); en el Tania se han suprimido las marcas del ciclo de estudio diario. Traducción española y notas: Biblioteca Conciencia Activa, Edición 2.0 (2026).